Zgrubienie na nosie — co to może być? Guzki i narośle na nosie od łagodnych po te, które trzeba wykluczyć

Zgrubienie na nosie, czyli guzek, narośl albo „kulka”, którą widać lub czuć pod palcem, to w większości przypadków zmiana łagodna. Najczęściej okazuje się rozrostem gruczołów łojowych, grudką włóknistą, wypukłym znamieniem, brodawką łojotokową, kaszakiem albo pogrubieniem skóry w guzowatości nosa. Jest jednak jeden ważny wyjątek: nos to najczęstsze miejsce raka skóry na ciele, przede wszystkim raka podstawnokomórkowego [Sand i wsp. 2010]. Dlatego każde nowe, rosnące zgrubienie na nosie powinien obejrzeć lekarz.

W tym przewodniku opisujemy łagodne zmiany na nosie po kolei: jak wyglądają, u kogo się pojawiają i jak się je usuwa. Osobno wyjaśniamy, po czym rozpoznać zmianę, przy której trzeba wykluczyć raka. Jeśli szukasz przede wszystkim opisu nowotworów, przeczytaj artykuł Rak skóry na twarzy i nosie.

Zgrubienie na nosie w skrócie

• Większość guzków i narośli na nosie to zmiany łagodne, które nie wymagają leczenia ze względów zdrowotnych [Sand i wsp. 2010].
• Najczęstsze z nich to rozrost gruczołów łojowych, grudka włóknista, znamię śródskórne, brodawka łojotokowa, kaszak i guzowatość nosa.
• Część łagodnych zmian wygląda podobnie do raka podstawnokomórkowego, który najczęściej pojawia się właśnie na nosie [Sand i wsp. 2010; DermNet — Fibrous papule of the nose; DermNet — Sebaceous hyperplasia].
• Rozpoznanie stawia lekarz po obejrzeniu zmiany w dermatoskopie, a w razie wątpliwości po badaniu histopatologicznym [NIO — Raki skóry 2024].
• Narośl na nosie można usunąć laserem albo chirurgicznie, ale dopiero gdy wiadomo, czym jest.

Dlaczego na nosie tak często coś wyrasta?

Nos jest wysunięty do przodu, więc dostaje więcej słońca niż większość skóry. Skóra nosa, podobnie jak czoła i uszu, jest ustawiona pod ostrym kątem do promieni słonecznych, przez co twarz bywa nazywana „tarasem słonecznym” [Sand i wsp. 2010]. To tłumaczy, dlaczego tak często pojawiają się tu zmiany posłoneczne i nowotwory skóry.

Skóra nosa nie jest wszędzie taka sama. Na grzbiecie i bokach jest cienka i ruchoma, z mniejszą liczbą gruczołów łojowych, a na czubku i skrzydełkach grubsza, mniej elastyczna i bogata w gruczoły łojowe [Sand i wsp. 2010]. Na czubku i skrzydełkach częściej więc spotyka się zmiany związane z gruczołami łojowymi, a ta sama budowa wpływa na to, jak goi się skóra po zabiegu.

Zdjęcia w internecie nie zastąpią badania

U nas znamię ogląda lekarz — wideodermatoskopem, podczas jednej wizyty.

Umów się

Jak odróżnić zgrubienia na nosie? Porównanie najczęstszych zmian

Źródła tabeli: [DermNet — Sebaceous hyperplasia; Sand i wsp. 2010; DermNet — Fibrous papule of the nose; DermNet — Melanocytic naevus; DermNet — Seborrhoeic keratosis; DermNet — Epidermoid cyst; DermNet — Rhinophyma; DermNet — Basal cell carcinoma]. Tabela pomaga zrozumieć różnice, ale nie służy do samodzielnego rozpoznawania. Gołym okiem nie widać wszystkiego, a kilka z tych zmian w codziennym oświetleniu wygląda niemal tak samo.

Rozrost gruczołów łojowych na nosie

Rozrost (przerost) gruczołów łojowych to najczęstszy łagodny guz wywodzący się z gruczołów łojowych [Sand i wsp. 2010]. Ma postać żółtawej, białawej lub cielistej grudki o średnicy zwykle kilku milimetrów (DermNet podaje do 3 mm, przegląd Sand i wsp. 2–6 mm). Przy bliższym oglądaniu widać, że składa się z drobnych żółtawych płacików ułożonych wokół mieszka włosowego, a na jej powierzchni często biegną naczynka [DermNet — Sebaceous hyperplasia].

Pojawia się u osób w średnim i starszym wieku, częściej u mężczyzn, na nosie, czole i policzkach. Sprzyjają mu leki obniżające odporność, np. cyklosporyna po przeszczepie narządu [Sand i wsp. 2010; DermNet — Sebaceous hyperplasia].

Najbardziej charakterystyczne jest małe wgłębienie pośrodku grudki, z którego czasem da się wycisnąć kropelkę łoju. To główna cecha, która w badaniu klinicznym pomaga odróżnić rozrost gruczołów łojowych od raka podstawnokomórkowego [Sand i wsp. 2010]. Obie zmiany mają jednak naczynka, więc mogą być do siebie podobne, a w razie wątpliwości pobiera się wycinek [DermNet — Sebaceous hyperplasia; Sand i wsp. 2010].

Rozrost gruczołów łojowych jest niegroźny i nie wymaga leczenia. Usuwa się go, gdy przeszkadza estetycznie, np. laserem lub delikatną elektrokoagulacją, a przy bardzo licznych zmianach stosuje się izotretynoinę doustną [DermNet — Sebaceous hyperplasia]. Szczegóły opisujemy w artykule Rozrost gruczołów łojowych.

Zanim czytasz dalej, sprawdź, jak radzisz sobie z oceną zmian skórnych: 5 prawdziwych zmian, przy każdej jedna decyzja — łagodna czy złośliwa? Większość osób myli się przynajmniej raz. To nie test wiedzy, tylko dowód, że gołym okiem nie widać wszystkiego — dlatego zmianę, która Cię niepokoi, zawsze warto pokazać lekarzowi.

?

Quiz edukacyjny · 5 przypadków

Łagodna czy złośliwa?

Zobaczysz 5 zdjęć prawdziwych zmian skórnych. Przy każdym podejmujesz jedną decyzję, a odpowiedź z krótkim wyjaśnieniem dostajesz od razu. Większość osób myli się co najmniej dwa razy.

Sprawdź swoje oko

Quiz ma charakter edukacyjny i nie zastępuje badania lekarskiego.

Grudka włóknista nosa — twardy guzek na nosie

Grudka włóknista nosa (fibrous papule) to częsta, łagodna zmiana, o której mało kto słyszał, choć to typowa odpowiedź na pytanie „co to za twardy guzek na nosie”. Jest to pojedyncza, twarda, gładka, kopulasta grudka o średnicy około 1–6 mm, która nie boli. Może mieć kolor skóry, być biaława, czerwonawa lub brązowa [DermNet — Fibrous papule of the nose]. Najczęściej siedzi na skrzydełku, w bruździe przy skrzydełku albo na czubku nosa [Sand i wsp. 2010].

Pojawia się zwykle u nastolatków i młodych dorosłych, u osób obu płci. Nie ulega przemianie złośliwej i zwykle się nie zmienia [DermNet — Fibrous papule of the nose]. Liczne grudki tego typu, rozsiane szerzej niż na nosie, mogą towarzyszyć chorobom genetycznym, np. stwardnieniu guzowatemu, i wtedy wymagają oceny lekarza [DermNet — Fibrous papule of the nose].

Kłopot polega na tym, że grudka włóknista bywa „perłowa” i przypomina wczesnego raka podstawnokomórkowego. Pewne rozpoznanie daje badanie histopatologiczne [Sand i wsp. 2010; DermNet — Fibrous papule of the nose]. Jeśli przeszkadza, można ją usunąć m.in. laserem, przez ścięcie lub wycięcie. Po usunięciu rzadko wraca [DermNet — Fibrous papule of the nose].

Znamię na nosie — wypukły pieprzyk

Na twarzy, w tym na nosie, często spotyka się znamiona śródskórne. To pieprzyki, których komórki leżą głębiej, w skórze właściwej, dlatego unoszą się ponad powierzchnię. Mają postać kopulastej, gładkiej lub brodawkowatej grudki, w kolorze skóry lub brązowej [DermNet — Melanocytic naevus; Sand i wsp. 2010]. Według przeglądu zmian na nosie brodawkowate znamiona śródskórne są bardzo częste i znacznie częściej dotyczą kobiet (autorzy podają stosunek 9:1), a zlokalizowane są głównie na twarzy [Sand i wsp. 2010].

Znamię śródskórne obecne od lat i niezmienne jest zwykle łagodne. Ocenić trzeba znamię nowe u dorosłego, rosnące, zmieniające kolor, krwawiące lub inne niż pozostałe. Wypukłe znamię w kolorze skóry lub różowe bywa też podobne do raka podstawnokomórkowego, a przy wątpliwościach rozstrzyga badanie histopatologiczne [Sand i wsp. 2010; NIO — Raki skóry 2024]. Więcej o wypukłych znamionach piszemy w artykule Odstający pieprzyk — czy to czerniak?.

Brodawka łojotokowa na nosie

Brodawka łojotokowa to łagodna, „brodawkowata” zmiana związana ze starzeniem się skóry. Szacuje się, że ma ją ponad 90% osób po 60. roku życia [DermNet — Seborrhoeic keratosis]. Zaczyna się pojawiać zwykle po 30.–40. roku życia i może wyrosnąć w dowolnym miejscu skóry poza dłońmi i stopami, także na nosie [DermNet — Seborrhoeic keratosis].

Ma od 1 mm do kilku centymetrów, bywa płaska lub wypukła, w kolorze skóry, żółtawa, szara, jasno- lub ciemnobrązowa, a nawet czarna. Powierzchnia jest gładka, woskowa albo brodawkowata, a sama zmiana wygląda, jakby była przyklejona do skóry [DermNet — Seborrhoeic keratosis].

Brodawka łojotokowa nie jest stanem przedrakowym. Bywa jednak trudna do odróżnienia od raka podstawnokomórkowego, płaskonabłonkowego lub czerniaka, a rak skóry może przypadkiem wyrosnąć tuż obok niej [DermNet — Seborrhoeic keratosis]. Dlatego ciemną, zmieniającą się zmianę na nosie ogląda lekarz w dermatoskopie. Więcej w artykule Brodawki łojotokowe — czym są i jak je usunąć.

Kaszak na nosie — kulka pod skórą

Kaszak, czyli torbiel naskórkowa, to łagodna torbiel wypełniona zrogowaciałą, serowatą masą. Wyczuwa się go jako twardą lub sprężystą kulkę w kolorze skóry lub żółtawą, zrośniętą ze skórą, ale przesuwalną względem głębszych tkanek. Często ma pośrodku mały punkcik, czyli ujście torbieli. Torbiele naskórkowe najczęściej powstają na tułowiu i twarzy, częściej u dorosłych mężczyzn [DermNet — Epidermoid cyst].

Kaszak może się zapalić lub pęknąć: robi się wtedy czerwony, obrzęknięty i bolesny. Nie należy go wyciskać, bo wylanie zawartości do skóry właściwej nasila stan zapalny. Skuteczne leczenie to wycięcie całej torbieli razem z torebką, bo pozostawiona ściana sprzyja nawrotom. Usuniętą torbiel zaleca się zbadać histopatologicznie [DermNet — Epidermoid cyst]. Więcej piszemy w artykule Kaszak na twarzy.

U małego dziecka twarda kulka na grzbiecie nosa, obecna od urodzenia lub pierwszych lat życia, może być torbielą skórzastą. Taka zmiana wymaga innej diagnostyki, opisanej w artykule Torbiel skórzasta.

Guzowatość nosa (rhinophyma)

Rhinophyma, czyli guzowatość nosa, to pogrubienie skóry nosa z powiększeniem gruczołów łojowych. Skóra jest cielista lub czerwona, często z widocznymi naczynkami, ma duże pory, bywa guzowata i zniekształca kształt nosa. Zwykle obejmuje czubek nosa, rzadziej jego boki i grzbiet [DermNet — Rhinophyma]. Choroba dotyczy głównie mężczyzn, od 5 do 30 razy częściej niż kobiet, zwykle w wieku 40–70 lat [DermNet — Rhinophyma; Sand i wsp. 2010]. Wbrew obiegowej opinii nowsze badania nie potwierdzają jej związku z nadużywaniem alkoholu [Sand i wsp. 2010].

Guzowatość nosa jest postacią trądziku różowatego. Leczeniem samego trądziku różowatego zajmuje się nasz serwis siostrzany Twoja Dermatologia. Pogrubiałą skórę w innych placówkach modeluje się zabiegowo, m.in. laserem CO2, dermabrazją lub zestruganiem nadmiaru tkanki [DermNet — Rhinophyma; Sand i wsp. 2010].

Rhinophyma nie jest stanem przedrakowym, ale w pogrubiałej skórze opisywano raka podstawnokomórkowego [DermNet — Rhinophyma]. Brak innych objawów trądziku różowatego na sąsiedniej skórze może sugerować, że zmiana, która wygląda jak rhinophyma, jest w rzeczywistości innym guzem [Sand i wsp. 2010]. Nowy guzek, ranka lub krwawienie w obrębie guzowatego nosa wymagają oceny lekarza.

Inne zmiany na nosie

• Rogowacenie słoneczne — szorstka, łuszcząca się plamka lub grudka w kolorze skóry, czerwonawa lub brązowa, często łatwiej wyczuwalna palcem niż widoczna. Pojawia się na skórze uszkodzonej słońcem, bardzo często na nosie, uszach i czole. To zmiana, która wskazuje na zwiększone ryzyko raka płaskonabłonkowego [DermNet — Actinic keratosis]. Więcej: Rogowacenie słoneczne.
• Rogowiak kolczystokomórkowy — guzek, który w ciągu kilku tygodni dorasta do 1–2 cm i ma pośrodku zrogowaciały czop. Olbrzymie postacie częściej dotyczą powiek lub nosa [DermNet — Keratoacanthoma]. Ponieważ trudno go odróżnić od raka płaskonabłonkowego, zwykle się go wycina; więcej w artykule Rak płaskonabłonkowy na nosie.
• Naczyniak gwiaździsty — czerwona kropka z rozchodzącymi się promieniście naczynkami, która blednie po uciśnięciu. Jest niegroźny [DermNet — Spider telangiectasis]. Więcej: Naczyniak gwiaździsty.
• Torbielka potowa — pojedyncza, półprzezroczysta, niebieskawa grudka [Sand i wsp. 2010].
• Prosaki i inne drobne grudki — opisujemy je w przewodniku Grudki na twarzy, a płaskie plamy, takie jak piegi czy plamy posłoneczne, w artykule Zmiany skórne na twarzy.

Zmiany wewnątrz nosa dają inne objawy, np. jednostronne zatkanie nosa, które nie mija, krwawienia z nosa albo wydzielinę z krwią [NHS — Symptoms of nasal and sinus cancer]. Ocenia je laryngolog.

Rak podstawnokomórkowy — zmiana, którą trzeba wykluczyć

Rak podstawnokomórkowy to najczęstszy nowotwór złośliwy u człowieka. Na twarzy najczęściej pojawia się na nosie, zwłaszcza na skrzydełkach, grzbiecie i czubku [Sand i wsp. 2010]. Rośnie powoli i bardzo rzadko daje przerzuty, ale nieleczony niszczy tkanki wokół, a na nosie może prowadzić do poważnego zniekształcenia [DermNet — Basal cell carcinoma; Sand i wsp. 2010].

Na nosie najczęściej przybiera postać guzkową: lśniącej, perłowej grudki lub guzka o gładkiej powierzchni, przez który przebiegają naczynka. Pośrodku może się zapadać lub owrzodzić, przez co brzegi wyglądają jak wałeczek [DermNet — Basal cell carcinoma]. Inne postacie to ciemny, barwnikowy guzek, który bywa mylony z czerniakiem, i postać twardzinopodobna — blada, woskowa, bliznowata plamka bez wyraźnych granic, rosnąca głębiej, niż widać [Sand i wsp. 2010; DermNet — Basal cell carcinoma].

„Biały rak” na nosie to potoczna nazwa raków skóry innych niż czerniak, czyli raka podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego. NHS zaleca zgłosić się do lekarza, gdy zmiana na skórze rośnie albo zmienia kolor lub fakturę, a także gdy boli, swędzi, krwawi lub pokrywa się strupem dłużej niż 4 tygodnie [NHS — Symptoms of non-melanoma skin cancer].

Więcej o objawach, zdjęciach i leczeniu nowotworów skóry nosa piszemy w artykułach o raku skóry na twarzy i nosie, raku podstawnokomórkowym i raku płaskonabłonkowym na nosie.

Zgrubienie na nosie — zdjęcia

Szukając zdjęć zgrubienia na nosie, łatwo trafić na fotografie, które pasują do kilku rozpoznań naraz. Lśniąca, różowa grudka z naczynkiem może być rozrostem gruczołu łojowego, grudką włóknistą, znamieniem śródskórnym albo wczesnym rakiem podstawnokomórkowym [Sand i wsp. 2010; DermNet — Fibrous papule of the nose]. Na zdjęciu nie widać też, czy zmiana jest twarda, czy rośnie i czy krwawi. Dlatego publikujemy tylko przykładowe zdjęcie brodawki łojotokowej, a w przypadku własnej zmiany zachęcamy do badania, zamiast porównywania z fotografiami.

Jeśli obserwujesz zmianę przed wizytą, rób jej zdjęcia w tym samym świetle i z tej samej odległości co kilka tygodni. Seria takich zdjęć pomaga lekarzowi ocenić, czy zmiana rośnie.

Kiedy zgrubienie na nosie wymaga szybkiej wizyty?

Umów badanie bez zwlekania, gdy zgrubienie na nosie:

• pojawiło się niedawno i rośnie,
• jest lśniące, perłowe, z widocznymi naczynkami,
• krwawi, sączy się, swędzi lub pokrywa się strupkiem, który odpada i wraca, dłużej niż 4 tygodnie,
• przypomina rankę lub pryszcz, który się nie goi,
• jest ciemne, wielobarwne albo zmienia wygląd,
• wyrosło na skórze guzowatego nosa lub u osoby, która miała już raka skóry.

[NHS — Symptoms of non-melanoma skin cancer; DermNet — Basal cell carcinoma; DermNet — Rhinophyma]

Jak lekarz rozpoznaje zmiany na nosie?

Lekarz zbiera wywiad: od kiedy zmiana jest, czy rośnie, czy krwawiła, czy były wcześniej nowotwory skóry. Potem ogląda zmianę w dermatoskopie. Wytyczne NIO zalecają, by dermoskopia była stałym elementem badania skóry, szczególnie przy małych i nietypowych zmianach oraz przy różnicowaniu zmian o podobnym wyglądzie [NIO — Raki skóry 2024]. Pozwala zobaczyć m.in. naczynka, płaciki gruczołów łojowych czy struktury typowe dla brodawki łojotokowej [DermNet — Sebaceous hyperplasia; DermNet — Seborrhoeic keratosis].

W naszych ośrodkach wykonujemy w tym celu wideodermatoskopię, czyli badanie skóry kamerą z dużym powiększeniem i zapisem zdjęć. Gdy obraz nie rozstrzyga, lekarz zaleca usunięcie zmiany lub pobranie wycinka. Podstawą rozpoznania raka skóry jest badanie histopatologiczne [NIO — Raki skóry 2024]. Wynik z naszych ośrodków przychodzi zwykle po 14–21 dniach, a gdy potrzebne są dodatkowe barwienia, nieco później.

Jak usunąć zgrubienie lub narośl na nosie?

Najpierw rozpoznanie, potem zabieg. Łagodne narośle na nosie usuwa się głównie ze względów estetycznych albo dlatego, że zahaczają się, podrażniają lub krwawią. Zmiany niepewne usuwa się po to, by zbadać je pod mikroskopem.

Czego nie robić: nie wycinaj, nie wypalaj, nie podwiązuj nitką i nie zdrapuj narośli na nosie. Takie metody mogą zniszczyć tylko powierzchnię zmiany, uniemożliwiają badanie usuniętej tkanki, a na nosie mogą zostawić przebarwienie lub widoczną bliznę.

Laser. Rozrost gruczołów łojowych, brodawkę łojotokową, grudkę włóknistą czy wypukłe znamię, które lekarz uzna za jednoznacznie łagodne, można usunąć laserem [DermNet — Sebaceous hyperplasia; DermNet — Fibrous papule of the nose; Sand i wsp. 2010]. W większości naszych ośrodków usuwamy takie zmiany laserem CO2 (laserowe usuwanie znamion).

Wycięcie chirurgiczne. Kaszaki, znamiona budzące wątpliwości i każdą zmianę podejrzaną o raka usuwa się chirurgicznie, w całości, a tkankę wysyła do badania histopatologicznego [DermNet — Epidermoid cyst; NIO — Raki skóry 2024]. Przy raku podstawnokomórkowym wytyczne NIO zalecają margines zdrowej skóry co najmniej 4 mm, a przy nowotworach wysokiego ryzyka szerszy lub zabieg z kontrolą marginesów [NIO — Raki skóry 2024]. Więcej: chirurgiczne usuwanie znamion.

Metodę zawsze dobiera lekarz po obejrzeniu zmiany. Nos, jak cała twarz, w naszym cenniku jest szczególną lokalizacją: usunięcie zmiany laserem kosztuje w naszych ośrodkach z laserem 460 zł, a chirurgicznie 680 zł, do tego badanie histopatologiczne 150 zł za zmianę. Dokładną wycenę lekarz podaje przed zabiegiem, a aktualne ceny znajdziesz w cenniku.

Guzowatości nosa nie traktuje się jak pojedynczej narośli. Zabiegi modelujące pogrubiałą skórę wykonuje się w innych placówkach, po ocenie całego nosa, a leczenie trądziku różowatego może hamować rozwój zmiany, choć nie zostało to jednoznacznie potwierdzone [DermNet — Rhinophyma]. Przed zabiegiem warto wykluczyć, że w pogrubiałej skórze nie ukrywa się rak [Sand i wsp. 2010].

Po usunięciu narośli z nosa

Po laserze w miejscu zmiany zwykle tworzy się strupek, a lekarz po zabiegu omawia zasady pielęgnacji i gojenia. Po wycięciu chirurgicznym na twarzy zakłada się szwy, a o terminie ich zdjęcia decyduje lekarz. U pacjentów operowanych w naszych ośrodkach wizyta kontrolna ze zdjęciem szwów jest bezpłatna. Jeśli wynik histopatologiczny wykaże nowotwór, lekarz omawia dalsze postępowanie zgodnie z wytycznymi, a w razie potrzeby organizujemy konsultację onkologiczną — nie zostajesz sam z dalszymi krokami.

Najczęstsze pytania

Co to jest zgrubienie na nosie?

To potoczna nazwa każdej zmiany, która unosi się ponad skórę nosa albo daje się wyczuć pod palcem. Najczęściej jest to zmiana łagodna: rozrost gruczołów łojowych, grudka włóknista, znamię śródskórne, brodawka łojotokowa, kaszak albo pogrubienie skóry w guzowatości nosa. Ponieważ nos jest też najczęstszym miejscem raka podstawnokomórkowego, nowe lub rosnące zgrubienie warto pokazać lekarzowi [Sand i wsp. 2010].

Co oznacza twardy guzek na nosie?

Twardy, gładki guzek na nosie o średnicy kilku milimetrów to często grudka włóknista albo znamię śródskórne. Twarda kulka pod skórą bywa kaszakiem. Twardy, perłowy guzek z widocznymi naczynkami, który powoli rośnie lub krwawi, może być rakiem podstawnokomórkowym [DermNet — Fibrous papule of the nose; DermNet — Basal cell carcinoma]. Bez obejrzenia w dermatoskopie nie da się ich wiarygodnie odróżnić.

Co to jest biała narośl na nosie?

Białe lub żółtawe grudki na nosie to najczęściej rozrost gruczołów łojowych, prosaki albo grudka włóknista. Rozrost gruczołów łojowych ma zwykle małe wgłębienie pośrodku [Sand i wsp. 2010]. Perłowa, lśniąca, biaława lub różowa grudka z naczynkami na powierzchni wymaga wykluczenia raka podstawnokomórkowego.

Co to jest biały rak na nosie?

To potoczne określenie raków skóry, które nie są czerniakiem, czyli raka podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego. Na nosie najczęściej spotyka się raka podstawnokomórkowego [Sand i wsp. 2010]. Wygląda zwykle jak perłowy guzek z naczynkami, ranka, która się nie goi, albo blada, bliznowata plamka.

Jak usunąć narośl na nosie?

Najpierw lekarz musi ją rozpoznać, najlepiej w dermatoskopie. Łagodne narośle, takie jak rozrost gruczołów łojowych, brodawka łojotokowa czy grudka włóknista, można usunąć laserem, a zmiany niepewne, torbiele i znamiona budzące wątpliwości usuwa się chirurgicznie z badaniem histopatologicznym. Nie należy wycinać, wypalać ani podwiązywać narośli samodzielnie.

Jak wyglądają zmiany nowotworowe na nosie?

Najczęstszy nowotwór skóry nosa, rak podstawnokomórkowy, to zwykle lśniący, perłowy guzek z naczynkami, często z wgłębieniem lub ranką pośrodku [DermNet — Basal cell carcinoma]. Rak płaskonabłonkowy częściej bywa nierównym, szorstkim lub pokrytym strupem guzkiem [NHS — Symptoms of non-melanoma skin cancer]. Szczegółowy opis i zdjęcia znajdziesz w osobnym artykule o raku skóry na twarzy i nosie.

Jak wyglądają plamy rakowe?

Rak skóry nie zawsze jest guzkiem. Bywa płaską, przebarwioną plamą w kolorze czerwonym, brązowym lub fioletowym, czasem szorstką, swędzącą lub pokrytą strupkiem. Sygnałem ostrzegawczym jest plama, która rośnie, zmienia kolor lub fakturę albo boli, swędzi, krwawi lub pokrywa się strupem dłużej niż 4 tygodnie [NHS — Symptoms of non-melanoma skin cancer].

Jak wygląda rak skóry na nosie zdjęcia?

Na zdjęciach rak skóry na nosie najczęściej wygląda jak lśniący, różowawy guzek z cienkimi naczynkami albo jak ranka z wałeczkowatym brzegiem [DermNet — Basal cell carcinoma]. Zdjęcia porównawcze pomagają zrozumieć, czego szukać, ale nie zastępują badania: wiele łagodnych narośli na nosie wygląda na fotografii podobnie.

Jak wygląda krosta nowotworowa?

Rak skóry może przypominać krostkę lub pryszcz, który nie chce się zagoić: pojawia się strupek, odpada, a pod nim zostaje ranka, która znów krwawi [DermNet — Basal cell carcinoma]. Zmiana, która boli, swędzi, krwawi lub pokrywa się strupem dłużej niż 4 tygodnie, wymaga oceny lekarza [NHS — Symptoms of non-melanoma skin cancer].

Podsumowanie

Zgrubienie na nosie to najczęściej łagodna zmiana: rozrost gruczołów łojowych z charakterystycznym wgłębieniem, twarda grudka włóknista, wypukłe znamię śródskórne, brodawka łojotokowa, kaszak albo pogrubienie skóry w guzowatości nosa. Nos jest jednak najczęstszym miejscem raka podstawnokomórkowego, a kilka łagodnych zmian wygląda podobnie do niego. Dlatego nowe, rosnące, lśniące, krwawiące lub niegojące się zgrubienie na nosie powinien obejrzeć lekarz w dermatoskopie. Gdy wiadomo, czym jest zmiana, łagodną narośl można usunąć laserem lub chirurgicznie, a każdą niepewną bada się pod mikroskopem.