Rak skóry na prąciu — jak wygląda, czy jest groźny i jak się go leczy. Także rak moszny, sromu i pachwiny

Ranka na żołędzi, która „zaraz się zagoi”, zgrubienie pod napletkiem albo czerwona plama, której nie pomogła żadna maść. Takie zmiany wielu mężczyzn latami ignoruje, bo wstydzi się pokazać je lekarzowi. Zwykle okazują się zapaleniem, infekcją albo niegroźnym wariantem budowy. Czasem jednak jest to rak skóry na prąciu, nowotwór rzadki, ale tym skuteczniej leczony, im wcześniej zostanie rozpoznany [NHS: Penile cancer treatment].

W tym artykule wyjaśniamy, jakie nowotwory rozwijają się na skórze prącia, jak wyglądają, jak przebiega rozpoznanie i leczenie oraz od czego zależy rokowanie. Osobno opisujemy rzadkie nowotwory skóry moszny, warg sromowych i pachwiny. Wczesnym, przedinwazyjnym zmianom poświęciliśmy osobny artykuł: choroba Bowena prącia (erytroplazja Queyrata).

Rak skóry na prąciu w skrócie

• Co to jest: w ponad 95% przypadków rak kolczystokomórkowy, który rozwija się zwykle z nabłonka wewnętrznej blaszki napletka lub żołędzi [EAU: Epidemiology]. Czerniak i rak podstawnokomórkowy zdarzają się tu bardzo rzadko.
• Jak częsty: w Europie około 0,94 zachorowania na 100 tysięcy mężczyzn rocznie; Polska należy do krajów o niskiej zapadalności [EAU: Epidemiology].
• Kto choruje: zwykle mężczyźni po 50. roku życia. Ryzyko zwiększają HPV, stulejka, przewlekłe stany zapalne, liszaj twardzinowy, palenie i obniżona odporność [EAU: Epidemiology; NHS: Penile cancer causes].
• Objawy: guzek, narośl lub ranka, która nie goi się w ciągu 4 tygodni, krwawienie, cuchnąca wydzielina, zmiana koloru skóry, trudność z odprowadzeniem napletka [NHS: Penile cancer symptoms].
• Rozpoznanie: badanie prącia i obu pachwin oraz biopsja z badaniem histopatologicznym [EAU: Diagnostic evaluation; NHS: Tests].
• Leczenie: prowadzi urolog; we wczesnych stadiach zwykle z zachowaniem prącia [EAU: Disease management].
• Rokowanie: zależy przede wszystkim od przerzutów do węzłów chłonnych pachwiny [EAU: Diagnostic evaluation].

Jakie nowotwory skóry pojawiają się na prąciu?

Rak kolczystokomórkowy (płaskonabłonkowy). Według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Urologicznego (EAU) stanowi ponad 95% nowotworów złośliwych prącia. Ma kilka podtypów: część z nich wiąże się z wirusem HPV, a część rozwija się bez jego udziału, na przykład na podłożu przewlekłego stanu zapalnego [EAU: Epidemiology]. Ogólnie o tym nowotworze piszemy w artykule rak kolczystokomórkowy — zdjęcia i objawy.

Zmiany przedinwazyjne (PeIN). Raka inwazyjnego często poprzedza śródnabłonkowa neoplazja prącia, w której nieprawidłowe komórki nie przekraczają jeszcze naskórka. W praktyce funkcjonują dla niej dawne nazwy: erytroplazja Queyrata, choroba Bowena prącia i grudkowatość bowenoidalna. Klasyfikacja WHO z 2022 roku zaleca odejście od nich [EAU: Epidemiology]. Ich wygląd, rozpoznanie i leczenie opisujemy szczegółowo w artykule o chorobie Bowena prącia.

Czerniak. Na prąciu i mosznie zdarza się wyjątkowo. Jeden z największych ośrodków onkologicznych w USA opisał zaledwie 16 mężczyzn z czerniakiem prącia, moszny lub cewki moczowej w ciągu blisko 40 lat [Sánchez-Ortiz 2005]. Nowa lub zmieniająca się ciemna plama na skórze okolic płciowych wymaga jednak oceny lekarza. O czerniaku wywodzącym się z błony śluzowej piszemy w artykule czerniak błon śluzowych.

Rak podstawnokomórkowy. Najczęstszy rak skóry na ciele, ale w okolicy narządów płciowych i odbytu bardzo rzadki. W analizie z Mayo Clinic w tych okolicach leżało 0,27% wszystkich raków podstawnokomórkowych, a tylko 2 z 51 opisanych przypadków dotyczyły prącia [Gibson 2001].

Pozasutkowa choroba Pageta. Rzadki nowotwór gruczołowy skóry, który najczęściej zajmuje srom i okolicę odbytu, rzadziej mosznę, pachwiny i prącie [DermNet: Extramammary Paget disease]. Opisujemy ją w artykule choroba Pageta skóry.

Zdjęcia w internecie nie zastąpią badania

U nas znamię ogląda lekarz — wideodermatoskopem, podczas jednej wizyty.

Umów się

Kto choruje na raka prącia? Czynniki ryzyka

Rak prącia dotyczy najczęściej mężczyzn po 50. roku życia, a zachorowalność rośnie z wiekiem, choć choroba występuje też u młodszych [NHS: Penile cancer causes; EAU: Epidemiology]. W wielu krajach Europy Zachodniej liczba zachorowań w ostatnich dekadach wzrasta. EAU wiąże to najpewniej z częstszymi zakażeniami HPV [EAU: Epidemiology].

Najważniejsze czynniki ryzyka to [EAU: Epidemiology; NHS: Penile cancer causes]:

• zakażenie HPV wysokiego ryzyka — według NHS odpowiada za mniej więcej połowę raków prącia; w przeglądzie 52 badań wirusa wykryto w 50,8% guzów, najczęściej typ 16,
• stulejka, czyli trudność z odprowadzeniem napletka, silnie związana z rakiem inwazyjnym, prawdopodobnie przez przewlekłe zakażenia,
• przewlekłe zapalenie prącia i liszaj twardzinowy — według DermNet liszaj twardzinowy okolic płciowych zwiększa ryzyko raka kolczystokomórkowego prącia, sromu i odbytu, zwłaszcza gdy zapalenie nie jest leczone [DermNet: Lichen sclerosus],
• palenie tytoniu,
• leczenie łuszczycy metodą PUVA (psoraleny i światło UVA),
• obniżona odporność — NHS podaje jako przykład zakażenie HIV, choć EAU zaznacza, że bezpośrednich doniesień o związku z HIV brakuje; więcej o odporności w artykule immunosupresja a rak skóry,
• niski status społeczno-ekonomiczny i niższe wykształcenie.

Obrzezanie w okresie noworodkowym zmniejsza zachorowalność na raka prącia. EAU zaznacza jednak, że efekt ochronny był wyraźnie słabszy u mężczyzn, którzy nie mieli stulejki [EAU: Epidemiology]. Krajowy Rejestr Nowotworów zwraca uwagę, że takiego efektu nie wykazano dla obrzezania w wieku dorosłym [KRN: Nowotwór prącia].

Jak wygląda rak prącia? Objawy

Większość raków prącia zajmuje napletek albo żołądź [NHS: Penile cancer symptoms]. EAU opisuje je jako zwykle dobrze widoczne zmiany, wyniesione albo owrzodziałe, które mogą niszczyć sąsiednie tkanki [EAU: Diagnostic evaluation]. Najczęstsze objawy wymienione przez NHS to [NHS: Penile cancer symptoms]:

• narośl, guzek lub ranka, która nie goi się w ciągu 4 tygodni,
• wysypka na prąciu,
• krwawienie z prącia lub spod napletka,
• cuchnąca wydzielina,
• trudność z odprowadzeniem napletka,
• zmiana koloru skóry prącia lub napletka.

Inne możliwe objawy to guzek w pachwinie, zmęczenie, ból brzucha i niezamierzona utrata masy ciała [NHS: Penile cancer symptoms]. Zmiana schowana pod napletkiem, zwłaszcza przy stulejce, może długo pozostawać niewidoczna, dlatego krwawienie lub wydzielina spod napletka też wymagają badania.

Z czym można pomylić raka prącia?

Większość zmian na prąciu to nie rak. Najczęściej spotyka się:

• grudki perliste prącia — drobne, cieliste grudki w rzędach wokół korony żołędzi; to prawidłowy wariant budowy, opisany w artykule grudki perliste prącia — zdjęcia,
• zapalenie żołędzi i napletka oraz zakażenia drożdżakowe, które zwykle ustępują po leczeniu,
• kłykciny kończyste, czyli brodawki wywołane głównie przez HPV niskiego ryzyka,
• liszaj twardzinowy — białawe, stwardniałe zmiany, które mogą zwężać napletek [DermNet: Lichen sclerosus].

Rozstrzyga przebieg. NICE zaleca rozważenie pilnej ścieżki diagnostyki raka u mężczyzny z guzem lub owrzodzeniem prącia, gdy wykluczono chorobę przenoszoną drogą płciową, a także wtedy, gdy zmiana utrzymuje się mimo jej leczenia lub gdy objawy na napletku czy żołędzi są niewyjaśnione albo uporczywe [NICE NG12]. Gdy zmiana nie znika, potrzebna jest biopsja, a nie kolejna maść.

Czy rak prącia jest groźny?

Tak, to nowotwór złośliwy. Rozsiewa się drogą chłonną stopniowo: najpierw do węzłów chłonnych w pachwinach, potem do węzłów w miednicy, a dopiero później dalej [EAU: Diagnostic evaluation]. Dlatego najważniejszym czynnikiem rokowniczym jest obecność i rozległość przerzutów w węzłach chłonnych. Według EAU 5-letnie przeżycie zależne od nowotworu wynosi w przybliżeniu [EAU: Diagnostic evaluation]:

Kolejne stopnie N oznaczają coraz większą liczbę i rozległość zajętych węzłów.

Znaczenie ma też czas. W badaniu przytoczonym przez EAU chorzy bez wyczuwalnych węzłów, u których węzły zoperowano wcześnie, częściej przeżywali 3 lata niż chorzy operowani dopiero po pojawieniu się guzów w pachwinie (84% wobec 35%) [EAU: Diagnostic evaluation]. Na rokowanie wpływa również typ guza: raki związane z HPV, a zwłaszcza z dodatnim wynikiem barwienia p16, mają lepsze rokowanie niż pozostałe [EAU: Epidemiology].

Ile można żyć z rakiem prącia?

Ogólne statystyki przeżycia zależą od kraju, lat i grupy chorych. Według Cancer Research UK spośród mężczyzn, u których rozpoznano raka prącia w Anglii w latach 2009–2013, około 90% przeżywało co najmniej rok, około 75% co najmniej 5 lat, a prawie 70% co najmniej 10 lat [Cancer Research UK]. Cancer Research UK zaznacza, że przy tak rzadkim nowotworze statystyki opierają się na niewielkich grupach i nie mówią, jak potoczy się choroba konkretnej osoby [Cancer Research UK]. Ogólnie o rokowaniu w nowotworach skóry piszemy w artykule czy rak skóry jest groźny.

Jak rozpoznaje się raka prącia?

1. Badanie prącia i obu pachwin. Lekarz ogląda i bada palpacyjnie całe prącie, bo zmian może być kilka, oraz obie pachwiny w poszukiwaniu powiększonych węzłów chłonnych [EAU: Diagnostic evaluation].
2. Biopsja. To podstawowe badanie. Pobranie wycinka w znieczuleniu miejscowym trwa krótko i zwykle można wrócić do domu tego samego dnia [NHS: Tests]. EAU zaleca biopsję przed leczeniem, gdy złośliwy charakter zmiany nie jest oczywisty albo gdy planowane jest leczenie bez operacji. Wycinek powinien być na tyle głęboki, by ocenić głębokość naciekania [EAU: Diagnostic evaluation; EAU: Epidemiology].
3. Badania obrazowe guza. Rezonans magnetyczny prącia wykonuje się, gdy nie wiadomo, czy guz nacieka ciała jamiste i czy możliwa jest operacja oszczędzająca. Gdy rezonans jest niedostępny, alternatywą jest USG [EAU: Diagnostic evaluation].
4. Ocena węzłów chłonnych. Badania obrazowe nie wykrywają mikroprzerzutów. Dlatego u chorych z guzem o podwyższonym ryzyku, nawet bez wyczuwalnych węzłów, zaleca się chirurgiczną ocenę węzłów, najlepiej dynamiczną biopsję węzła wartowniczego, poprzedzoną USG pachwin. Gdy węzeł jest wyczuwalny, potwierdza się przerzut biopsją, a przed leczeniem wykonuje PET-TK lub tomografię klatki piersiowej i brzucha [EAU: Diagnostic evaluation].

EAU przestrzega przed wielotygodniowym podawaniem antybiotyków „na powiększone węzły”, bo opóźnia to diagnostykę i leczenie [EAU: Diagnostic evaluation].

Leczenie raka prącia

Celem leczenia jest całkowite usunięcie nowotworu przy możliwie największym zachowaniu prącia, bez pogorszenia wyników onkologicznych [EAU: Disease management]. O metodzie decyduje urolog razem z zespołem onkologicznym, w zależności od wielkości, głębokości i budowy guza, stanu węzłów chłonnych oraz zdrowia i oczekiwań chorego [NHS: Penile cancer treatment].

Zmiany przedinwazyjne i bardzo wczesne. Stosuje się kremy z 5-fluorouracylem lub imikwimodem, laser albo krioterapię, a także obrzezanie i zdjęcie powierzchownej warstwy żołędzi [NHS: Penile cancer treatment; EAU: Disease management]. Szczegóły opisujemy w artykule o chorobie Bowena prącia.

Mały rak inwazyjny ograniczony do żołędzi i napletka. EAU zaleca leczenie oszczędzające narząd u chorych, którzy zgodzą się na ścisłe kontrole [EAU: Disease management]. Możliwości to:

• szerokie wycięcie zmiany z marginesem zdrowej skóry, połączone z obrzezaniem,
• częściowe lub całkowite wycięcie żołędzi z rekonstrukcją,
• radioterapia, zwłaszcza brachyterapia, przy guzach do 4 cm.

W systematycznym przeglądzie przygotowanym na potrzeby wytycznych EAU odsetek chorych bez nawrotu choroby przez 5 lat wynosił średnio 77–82% po operacjach oszczędzających (zależnie od typu badań) i około 79% po brachyterapii [EAU: Disease management]. Laser przy raku inwazyjnym wiąże się z wysokim ryzykiem nawrotu: bez nawrotu przez 5 lat pozostawało średnio około 69% chorych, a EAU zaleca w tej metodzie ostrożność i uprzedzanie chorego o większym ryzyku nawrotu po leczeniu oszczędzającym [EAU: Disease management]. Szerzej o tym, dlaczego nowotwory skóry zwykle się wycina, a nie odparowuje, piszemy w artykule laserowe usuwanie zmian nowotworowych.

Guz naciekający ciała jamiste lub duży. Wykonuje się częściowe odjęcie prącia, a gdy to niemożliwe, całkowite, z wyprowadzeniem cewki moczowej na krocze [EAU: Disease management]. NHS podkreśla, że to rozwiązanie stosowane, gdy inne leczenie nie jest możliwe, i że bywa możliwa rekonstrukcja [NHS: Penile cancer treatment].

Węzły chłonne i choroba zaawansowana. Przy przerzutach lub wysokim ryzyku usuwa się węzły chłonne pachwinowe, czasem także miednicy. Stosuje się chemioterapię, przed operacją lub po niej, oraz radioterapię [EAU: Disease management; NHS: Penile cancer treatment].

Czy raka prącia można wyleczyć?

Często tak. NHS zaznacza, że rak prącia wykryty wcześnie łatwiej poddaje się leczeniu [NHS: Penile cancer treatment], a przy guzach ograniczonych do żołędzi i bez przerzutów do węzłów przeżycie jest wysokie [EAU: Diagnostic evaluation]. Po leczeniu oszczędzającym wznowy miejscowe zdarzają się częściej niż po amputacji, ale małe wznowy, które nie naciekają ciał jamistych, można ponownie leczyć oszczędzająco [EAU: Disease management]. Dlatego po każdym leczeniu potrzebne są regularne kontrole i samodzielne oglądanie prącia. Ogólne zasady postępowania po leczeniu raków skóry opisujemy w artykule rak skóry — zalecenia.

Rak skóry moszny

Nowotwory skóry moszny są wyjątkowo rzadkie. W Holandii zachorowalność wynosiła około 1,5 przypadku na milion osobolat. Najczęściej był to rak kolczystokomórkowy (27%), rak podstawnokomórkowy (19%) i choroba Bowena (15%) [Verhoeven 2010]. W amerykańskim rejestrze SEER dominowały rak kolczystokomórkowy (32%), pozasutkowa choroba Pageta (21%), rak podstawnokomórkowy (18%) i mięsaki (18%) [Wright 2008].

Rokowanie zależy od rodzaju nowotworu. W Holandii 5-letnie przeżycie względne wynosiło 82% dla wszystkich chorych, 77% przy raku kolczystokomórkowym i 95% przy podstawnokomórkowym. U 18% chorych rozpoznano też drugi, niezależny nowotwór, dlatego autorzy zalecają tym osobom regularne kontrole [Verhoeven 2010]. W danych SEER rak kolczystokomórkowy wiązał się z wyższą śmiertelnością niż pozostałe typy [Wright 2008].

Na mosznie częściej spotyka się jednak zmiany łagodne: torbiele, naczyniaki czy znamiona. Odróżnia je lekarz, w razie wątpliwości na podstawie biopsji.

Rak skóry na wargach sromowych

Nowotwory sromu stanowią 3–5% nowotworów złośliwych żeńskich narządów płciowych. Ponad 80% to raki kolczystokomórkowe, a kolejne pod względem częstości są czerniak i rak podstawnokomórkowy [DermNet: Vulval cancer]. Rak sromu dotyczy głównie kobiet po 65. roku życia [NHS: Vulval cancer causes]. DermNet zwraca uwagę, że od kilkudziesięciu lat przybywa zachorowań u kobiet przed 50. rokiem życia, prawdopodobnie w związku z HPV [DermNet: Vulval cancer].

Raka kolczystokomórkowego sromu poprzedza śródnabłonkowa neoplazja sromu. Jedna jej postać wiąże się z HPV, druga z przewlekłymi chorobami skóry, zwłaszcza liszajem twardzinowym [DermNet: Vulval cancer]. Według DermNet rak rozwija się nawet u 5% kobiet z liszajem twardzinowym sromu, częściej gdy zapalenie nie jest kontrolowane [DermNet: Lichen sclerosus]. Do czynników ryzyka należą też palenie, obniżona odporność i przebyty rak szyjki macicy [NHS: Vulval cancer causes].

NHS wymienia objawy, które wymagają wizyty u lekarza [NHS: Vulval cancer symptoms]:

• guzek, narośl przypominająca brodawkę lub owrzodzenie,
• krwawienie ze sromu albo podbarwiona krwią wydzielina niezwiązana z miesiączką,
• świąd, który nie ustępuje,
• czerwone, białe lub ciemne plamy oraz pogrubiała, wyniesiona skóra,
• znamię, które zmienia kształt lub kolor,
• pieczenie przy oddawaniu moczu.

Czerniak sromu bywa rozpoznawany późno. Według DermNet jedna trzecia chorych ma przerzuty regionalne lub odległe już w chwili rozpoznania, a około jedna czwarta czerniaków w tej okolicy nie zawiera barwnika [DermNet: Vulval cancer]. O ciemnych plamach w okolicy intymnej piszemy w artykule czarne plamki na wargach sromowych. Rozpoznanie raka sromu wymaga biopsji [DermNet: Vulval cancer], a leczeniem zajmuje się ginekolog onkologiczny.

Rak skóry w pachwinie

W pachwinie raki skóry są rzadkie, bo to okolica osłonięta od słońca. Spotyka się tu przede wszystkim:

• pozasutkową chorobę Pageta — czerwoną, łuszczącą się, zwykle swędzącą tarczkę, którą łatwo pomylić z wypryskiem lub grzybicą, przez co rozpoznanie opóźnia się nieraz o miesiące lub lata [DermNet: Extramammary Paget disease],
• raka podstawnokomórkowego okolicy łonowej i narządów płciowych, który stanowi ułamek procenta wszystkich raków podstawnokomórkowych [Gibson 2001],
• czerniaka rozwijającego się ze znamienia w pachwinie; o tym, kiedy pieprzyk w tej okolicy powinien niepokoić, piszemy w artykule pieprzyk w miejscu intymnym.

Guz w pachwinie nie zawsze jest zmianą skórną. Może to być powiększony węzeł chłonny: najczęściej odczyn na infekcję [NHS: Swollen glands], ale czasem przerzut, na przykład raka prącia, który rozsiewa się najpierw właśnie do pachwin [EAU: Diagnostic evaluation; NHS: Penile cancer symptoms]. Twardy, niebolesny, powiększający się guzek w pachwinie wymaga badania.

Kiedy iść do lekarza?

Zgłoś się, jeśli na prąciu, mosznie, sromie lub w pachwinie zauważysz [NHS: Penile cancer symptoms; NHS: Vulval cancer symptoms; NICE NG12]:

• ranę, guzek lub narośl, które nie goją się w ciągu 4 tygodni,
• zmianę, która nie ustąpiła po leczeniu zapalenia lub infekcji,
• krwawienie, wydzielinę lub nieprzyjemny zapach spod napletka,
• nową lub zmieniającą się ciemną plamę albo znamię,
• uporczywy świąd lub pieczenie z widoczną zmianą skóry,
• guzek w pachwinie.

NHS prosi, by nie krępować się takimi objawami, bo lekarze rozmawiają o nich na co dzień [NHS: Penile cancer symptoms]. Nie lecz zmiany samodzielnie maściami „na zapalenie” przez wiele tygodni. Jeśli nie wiesz, czy zmiana wymaga badania, przeczytaj też artykuł o niepokojących zmianach skórnych.

Czy można zmniejszyć ryzyko?

Nie każdemu przypadkowi da się zapobiec, ale NHS wskazuje kilka sposobów [NHS: Penile cancer causes]:

• szczepienie przeciw HPV — w Polsce od 1 września 2024 roku bezpłatne szczepienie jest dostępne dla osób od ukończenia 9. do ukończenia 14. roku życia [Ministerstwo Zdrowia: Program szczepień przeciw HPV],
• prezerwatywy, które zmniejszają ryzyko zakażenia HPV,
• rzucenie palenia,
• leczenie stulejki, w tym obrzezanie, gdy zaleci je lekarz,
• leczenie liszaja twardzinowego i regularne kontrole u osób, które na niego chorują [DermNet: Lichen sclerosus],
• codzienna higiena z odprowadzeniem napletka i samodzielne oglądanie skóry okolic płciowych.

Co możemy zrobić w Twoich Znamionach?

Podczas badania skóry lekarz może obejrzeć także niepokojącą zmianę na skórze okolic płciowych lub w pachwinie, w razie potrzeby w dermatoskopie, i ocenić, czy wymaga pilnej diagnostyki. Zmiany na prąciu, mosznie i sromie diagnozuje i leczy zwykle urolog lub ginekolog, dlatego w razie podejrzenia nowotworu lekarz kieruje do odpowiedniego ośrodka. Nie obiecujemy usunięcia takich zmian w naszych placówkach.

Jeśli rozpoznano już raka skóry, możesz skorzystać z konsultacji onkologicznej, podczas której lekarz omówi wynik i dalsze kroki zgodnie z wytycznymi.

Najczęściej zadawane pytania

Czy rak prącia jest groźny?

Tak, to nowotwór złośliwy, który bez leczenia nacieka głębsze tkanki i przerzuca się, najpierw do węzłów chłonnych w pachwinach. O rokowaniu decyduje przede wszystkim to, czy w węzłach są przerzuty. Wykryty wcześnie, gdy jest ograniczony do żołędzi lub napletka, zwykle dobrze poddaje się leczeniu, często z zachowaniem prącia.

Ile można żyć z rakiem prącia?

Nie da się tego przewidzieć dla jednej osoby, bo zależy to od stadium, budowy guza i stanu węzłów chłonnych. Według wytycznych EAU 5-letnie przeżycie zależne od nowotworu wynosi około 95% bez przerzutów w węzłach, a przy przerzutach do węzłów około 80% (stopień N1), 65% (N2) i 35% (N3), czyli coraz mniej wraz z liczbą i rozległością zajętych węzłów. W Anglii około 75% wszystkich chorych przeżywa co najmniej 5 lat. Statystyki opisują grupy, a rokowanie omawia lekarz prowadzący.

Jak wygląda rak prącia?

Najczęściej jako guzek, zgrubienie, narośl albo ranka na żołędzi lub napletku, która nie goi się przez kilka tygodni. Może krwawić, sączyć cuchnącą wydzielinę spod napletka albo zmieniać kolor skóry. Wcześniejsze, przedinwazyjne zmiany to zwykle czerwone, aksamitne lub łuszczące się plamy. Wyglądu nie należy oceniać samodzielnie na podstawie zdjęć: rozpoznanie daje tylko biopsja.

Czy raka prącia można wyleczyć?

Często tak, zwłaszcza gdy zostanie wykryty wcześnie. Małe guzy ograniczone do żołędzi i napletka leczy się zwykle z zachowaniem prącia: wycięciem zmiany, zabiegami na żołędzi albo radioterapią. Rozleglejsze guzy wymagają większej operacji, a przerzuty do węzłów chłonnych leczenia węzłów i często chemioterapii. W zaawansowanym stadium wyleczenie nie zawsze jest możliwe.

Do jakiego lekarza z podejrzeniem raka prącia?

Pierwszym krokiem może być lekarz rodzinny, który obejrzy zmianę i skieruje dalej. Rozpoznaniem i leczeniem raka prącia zajmuje się urolog. Lekarz w Twoich Znamionach może ocenić zmianę na skórze okolic płciowych i wskazać dalszą drogę, ale leczenia raka prącia nie prowadzimy.

Czy rak skóry moszny jest groźny?

To bardzo rzadki nowotwór, który może mieć różną budowę: najczęściej jest to rak kolczystokomórkowy, rzadziej rak podstawnokomórkowy, choroba Pageta lub czerniak. W holenderskim rejestrze 5-letnie przeżycie względne wynosiło 82% dla wszystkich chorych, 77% przy raku kolczystokomórkowym i 95% przy podstawnokomórkowym. Każdy guzek lub ranka na mosznie, które nie goją się przez kilka tygodni, wymagają oceny lekarza.

Podsumowanie

Rak skóry na prąciu to niemal zawsze rak kolczystokomórkowy, rozwijający się na żołędzi lub napletku, często na podłożu zakażenia HPV, stulejki lub przewlekłego zapalenia. Daje ranę, guzek lub narośl, która się nie goi, krwawienie albo wydzielinę spod napletka. Rozpoznanie wymaga biopsji i oceny węzłów chłonnych w pachwinach, bo to od nich najbardziej zależy rokowanie. Wcześnie wykryty rak zwykle daje się wyleczyć z zachowaniem prącia. Nowotwory skóry moszny, sromu i pachwiny są rzadsze, ale wymagają tej samej czujności: każda zmiana, która nie goi się przez kilka tygodni, powinna zostać pokazana lekarzowi, mimo skrępowania.

Zobacz również

• Choroba Bowena prącia (erytroplazja Queyrata)
• Grudki perliste prącia — zdjęcia i przyczyny
• Rak kolczystokomórkowy — zdjęcia i objawy
• Czy rak skóry jest groźny?
• Konsultacje onkologiczne — nowotwory skóry