Rak płaskonabłonkowy skóry głowy — jak wygląda na łysinie i pod włosami, kiedy jest groźny i jak się go leczy

Rak płaskonabłonkowy skóry głowy, nazywany też rakiem kolczystokomórkowym (SCC, od angielskiego squamous cell carcinoma), to nowotwór złośliwy, który rozwija się z komórek naskórka. Na owłosionej skórze głowy pojawia się przede wszystkim tam, gdzie włosów już nie ma: na łysinie i w zakolach, czyli na skórze, która przez dziesięciolecia była wystawiona na słońce. Najczęściej dotyczy starszych mężczyzn [Fahy i wsp. 2022; Duffau i wsp. 2026].

W tym artykule wyjaśniamy, jak wygląda rak płaskonabłonkowy na skórze głowy, dlaczego bywa wykrywany późno, kiedy staje się groźny, jak się go rozpoznaje i leczy oraz czego spodziewać się po zabiegu. Ogólne informacje o tym nowotworze, także zdjęcia zmian w innych okolicach ciała, znajdziesz w artykule Rak kolczystokomórkowy — objawy, zdjęcia, leczenie. Ten tekst nie służy do samodzielnego rozpoznawania raka. Ma pomóc zauważyć zmianę, którą powinien obejrzeć lekarz.

Rak płaskonabłonkowy skóry głowy w skrócie

• Rak płaskonabłonkowy i rak kolczystokomórkowy to ta sama choroba. Polskie wytyczne używają obu nazw [NIO 2024].
• Głowa i szyja to główne miejsce raków skóry. Znajduje się tam 80% wszystkich raków skóry [NIO 2024]. W duńskim rejestrze twarz, skóra głowy i szyja były najczęstszymi lokalizacjami raka płaskonabłonkowego, zwłaszcza u mężczyzn [Duffau i wsp. 2026].
• Typowy chory to starszy mężczyzna z łysiną. W irlandzkim badaniu 61 chorych z rakiem skóry głowy średni wiek wynosił prawie 79 lat, a na jedną kobietę przypadało 14 mężczyzn [Fahy i wsp. 2022].
• Często jest duży w chwili rozpoznania. Połowa guzów w tym badaniu (47 z 93) miała ponad 2 cm [Fahy i wsp. 2022].
• Zwykle daje się wyleczyć. Podstawą jest wycięcie z marginesem zdrowej skóry [NIO 2024; Stratigos i wsp. 2026, cz. 2].
• Po leczeniu potrzebne są kontrole, bo 70–80% nawrotów pojawia się w pierwszych dwóch latach, a u 30–50% osób w ciągu 5 lat rozwija się kolejny rak skóry [NIO 2024].

Rak kolczystokomórkowy skóry ramienia — różowa, wyniosła zmiana. Fot. Kelly Nelson (Photographer), Wikimedia Commons, Public domain

Rak płaskonabłonkowy skóry głowy to nie „rak głowy i szyi”

Wpisując w wyszukiwarkę „rak płaskonabłonkowy głowy”, łatwo trafić na informacje o zupełnie innej chorobie. Około 90% nowotworów, które onkolodzy nazywają nowotworami głowy i szyi, to również raki płaskonabłonkowe, ale wywodzą się z nabłonka wyściełającego jamę ustną, nos, gardło i krtań [Macmillan]. Mają inne przyczyny, inne objawy i inne leczenie. Polskie wytyczne dotyczące raków skóry wprost nie obejmują raków płaskonabłonkowych jamy ustnej [NIO 2024].

Ten artykuł dotyczy wyłącznie raka skóry, czyli zmiany, którą można zobaczyć i dotknąć na owłosionej skórze głowy, na łysinie, czole czy za uchem. Rakowi płaskonabłonkowemu skóry twarzy poświęciliśmy osobny tekst: Rak płaskonabłonkowy skóry twarzy.

Zdjęcia w internecie nie zastąpią badania

U nas znamię ogląda lekarz — wideodermatoskopem, podczas jednej wizyty.

Umów się

Kto choruje? Łysina, słońce i wiek

Najważniejszym czynnikiem ryzyka raka płaskonabłonkowego skóry jest skumulowana dawka promieniowania UV, czyli całe lata przebywania na słońcu bez ochrony, a także praca na świeżym powietrzu i korzystanie z solarium [NIO 2024]. Skóra głowy osłonięta gęstymi włosami jest dobrze chroniona. Gdy włosy się przerzedzają, zaczyna przyjmować pełną dawkę słońca, często przez dekady i bez kremu z filtrem czy nakrycia głowy. O tym, jak sztuczne źródła UV zwiększają ryzyko raków skóry, piszemy w artykule Solarium a nowotwory skóry.

Wytyczne wymieniają też inne czynniki ryzyka [NIO 2024; DermNet]:

• jasną karnację i skłonność do oparzeń słonecznych,
• wiek i płeć męską,
• przebytego raka skóry, także raka podstawnokomórkowego lub czerniaka,
• rogowacenie słoneczne,
• przewlekłą immunosupresję, na przykład po przeszczepieniu narządu albo w przewlekłej białaczce limfocytowej,
• promieniowanie jonizujące, przewlekłe rany i blizny oraz niektóre choroby genetyczne skóry.

Osoby z obniżoną odpornością chorują na raka płaskonabłonkowego znacznie częściej, a przebieg choroby bywa u nich agresywny [NIO 2024]. Więcej piszemy o tym w artykule Immunosupresja a rak skóry.

Rogowacenie słoneczne na łysinie

Na łysiejącej skórze głowy bardzo często pojawia się rogowacenie słoneczne: płaskie lub pogrubiałe ogniska z białą lub żółtawą łuską, różowe, szare lub w kolorze skóry, szorstkie w dotyku [DermNet AK]. To zmiany przedrakowe. W badaniu 169 osób z grupy wysokiego ryzyka, w którym śledzono prawie 7800 ognisk rogowacenia na twarzy i uszach, pojedyncze ognisko przechodziło w raka płaskonabłonkowego w 0,6% przypadków w ciągu roku i w 2,6% w ciągu 4 lat. Jednocześnie około 65% wszystkich rozpoznanych w tej grupie raków płaskonabłonkowych rozwinęło się w miejscu wcześniej rozpoznanego rogowacenia [Criscione i wsp. 2009]. U osoby z więcej niż dziesięcioma ogniskami ryzyko, że w którymś momencie pojawi się rak płaskonabłonkowy, ocenia się na około 10–15% [DermNet AK].

Rogowacenie słoneczne na skórze głowy to więc sygnał, że skóra jest mocno uszkodzona przez słońce i wymaga regularnych kontroli. Więcej w artykule Rogowacenie słoneczne — zmiana przedrakowa.

Jak wygląda rak płaskonabłonkowy na skórze głowy?

Rak płaskonabłonkowy skóry ma zwykle postać powiększającego się guzka pokrytego łuską lub strupem. Najczęściej rozwija się w miejscu rogowacenia słonecznego lub raka in situ. Rośnie w ciągu tygodni lub miesięcy, może owrzodzieć i często jest tkliwy lub bolesny [DermNet]. Na skórze głowy można zauważyć:

• twardą, szorstką grudkę lub guzek w kolorze skóry lub różowy, z grubą, żółtawą lub białą łuską na powierzchni,
• ranę, która się nie goi, pokrytą strupem, który odpada i tworzy się na nowo,
• zmianę krwawiącą przy czesaniu, myciu głowy, goleniu lub zakładaniu czapki,
• róg skórny, czyli twardą, żółtobrązową, rogową narośl wystającą ze skóry; mniej więcej połowa rogów skórnych ma łagodne podłoże, a połowa rozwija się na podłożu zmiany przedrakowej lub raka [DermNet — Cutaneous horn],
• szybko rosnący, twardy guzek z rogowym czopem w środku, typowy dla rogowiaka kolczystokomórkowego. Bywa on nie do odróżnienia od dobrze zróżnicowanego raka płaskonabłonkowego, dlatego wielu lekarzy traktuje go jak odmianę tego raka i zaleca wycięcie [DermNet KA].

Sygnałem, że ognisko rogowacenia słonecznego może przechodzić w raka, jest to, że staje się tkliwe, pogrubiałe, owrzodziałe lub zaczyna rosnąć [DermNet AK].

Jak wygląda początek raka płaskonabłonkowego?

Na początku zmiana bywa niepozorna: szorstka plamka, która nie znika po kilku tygodniach, albo strupek, który ciągle się odnawia. Takie zmiany łatwo uznać za „suchą skórę”, otarcie lub łupież. Wczesną postacią jest też rak płaskonabłonkowy in situ (choroba Bowena), czyli rak ograniczony do naskórka. Opisujemy ją w artykule Choroba Bowena.

Dlaczego na głowie wykrywa się go późno?

Skóry na czubku i z tyłu głowy nie widać w lustrze, a na skórze owłosionej zmianę zasłaniają włosy. W irlandzkim badaniu 93 raków płaskonabłonkowych skóry głowy u 61 chorych połowa miała w chwili rozpoznania ponad 2 cm. Chorzy mieszkający dalej od ośrodka leczenia mieli większe guzy [Fahy i wsp. 2022]. Autorzy uznali, że oddalenie od opieki medycznej może sprzyjać późnemu zgłaszaniu się do lekarza.

Amerykańska Akademia Dermatologii radzi oglądać kark i skórę głowy w lusterku trzymanym w ręce i rozgarniać włosy, żeby dokładnie obejrzeć skórę [AAD]. W praktyce najłatwiej, gdy skórę głowy obejrzy bliska osoba. Warto też zwrócić uwagę na sygnały z codziennych sytuacji: krew na grzebieniu, poduszce lub wewnątrz czapki, strupek wyczuwalny przy myciu głowy albo uwagę fryzjera. To praktyczne wskazówki, nie zalecenia z wytycznych, ale każda zmiana, która nie goi się w ciągu kilku tygodni, wymaga oceny lekarza.

Z czym można pomylić raka płaskonabłonkowego skóry głowy?

Na skórze głowy pojawia się wiele zmian łagodnych. Lekarz bierze pod uwagę między innymi [NIO 2024; DermNet]:

• rogowacenie słoneczne i chorobę Bowena, czyli zmiany przedrakowe i wczesne,
• rogowiaka kolczystokomórkowego,
• raka podstawnokomórkowego, najczęstszego raka skóry, który na głowie również jest częsty; opisujemy go na stronie Rak podstawnokomórkowy,
• brodawkę łojotokową, łagodną, „przyklejoną” do skóry zmianę,
• czerniaka bezbarwnikowego i raka z komórek Merkla, rzadsze, ale groźniejsze nowotwory, które też mogą mieć postać różowego guzka.

Z kolei guzek pod nienaruszoną skórą, przesuwalny i bez strupa, częściej okazuje się kaszakiem lub tłuszczakiem. Piszemy o nich w artykułach Kaszak na głowie i Tłuszczak na głowie. Gołym okiem nie da się jednak wiarygodnie odróżnić tych zmian. Ostateczne rozpoznanie zawsze daje badanie histopatologiczne [Stratigos i wsp. 2026, cz. 1].

Kiedy rak płaskonabłonkowy skóry głowy jest groźny?

Większość raków płaskonabłonkowych skóry rośnie miejscowo i daje się usunąć zabiegiem. W dużym amerykańskim badaniu 985 chorych obserwowanych przez około 4 lata (mediana 50 miesięcy) nawrót miejscowy wystąpił u 4,6%, przerzuty do węzłów chłonnych u 3,7%, a z powodu raka zmarło 2,1% chorych [Schmults i wsp. 2013]. W tym samym irlandzkim badaniu, w większej grupie 188 chorych z pierwotnym rakiem skóry głowy (to inna grupa niż opisanych wyżej 61 chorych), odsetek nawrotów wyniósł 2,7%, a przerzutów 2,1% [Fahy i wsp. 2022].

Ryzyko nie jest jednak jednakowe. Polskie wytyczne dzielą raki płaskonabłonkowe na zmiany niskiego, wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka [NIO 2024]. Owłosiona skóra głowy należy do tzw. obszaru M, w którym za zmianę niskiego ryzyka uznaje się tylko raka mniejszego niż 1 cm (na tułowiu i kończynach, w obszarze L, ten próg wynosi 2 cm). Ryzyko zwiększają także [NIO 2024; Schmults i wsp. 2013]:

• średnica 2 cm i więcej, a zwłaszcza ponad 4 cm,
• nieostre granice zmiany i szybki wzrost,
• głębokość naciekania ponad 2 mm, a szczególnie ponad 6 mm lub naciekanie poza tkankę tłuszczową,
• niskie zróżnicowanie komórek w badaniu histopatologicznym,
• naciekanie nerwów i naczyń,
• nawrót po wcześniejszym leczeniu,
• immunosupresja oraz wcześniejsza radioterapia lub przewlekły stan zapalny w miejscu guza.

Naciek kości czaszki

Skóra głowy leży bardzo blisko kości. Duży, zaniedbany rak może naciekać okostną, a nawet kość czaszki. W klasyfikacji AJCC dla raków skóry głowy i szyi niewielki naciek kości oznacza stopień T3, a rozległy naciek kości lub podstawy czaszki stopień T4 [NIO 2024]. W małej serii 27 chorych leczonych w Mayo Clinic w latach 2011–2023 z powodu raka płaskonabłonkowego naciekającego okostną skóry głowy (28 guzów, wszystkie operowane metodą Mohsa) przerzuty rozwinęły się w 5 guzach (17,9%) po średnio 21,5 miesiąca obserwacji. Nawrót miejscowy wystąpił tylko raz, a autorzy piszą, że kontrolę miejscową można uzyskać leczeniem wielospecjalistycznym obejmującym chirurgię Mohsa [Rames i wsp. 2026].

Stopnie zaawansowania

Dla raków skóry głowy i szyi stosuje się klasyfikację AJCC 8. wydania [Ruiz i wsp. 2019; NIO 2024; Stratigos i wsp. 2026, cz. 1]. W stopniu T3 wystarcza jedna z wymienionych cech:

Do stopnia zaawansowania wlicza się też zajęcie węzłów chłonnych (cecha N) i przerzuty odległe (cecha M).

Rozpoznanie

Lekarz ogląda zmianę w dermatoskopie i bada całą skórę, bo u osób z mocno uszkodzoną przez słońce skórą raki często występują w kilku miejscach jednocześnie [NIO 2024]. Bada też węzły chłonne. Wytyczne zalecają badanie dermatoskopowe przed usunięciem każdej zmiany skórnej [NIO 2024].

Rozpoznanie potwierdza zawsze badanie histopatologiczne [Stratigos i wsp. 2026, cz. 1]. Przy wyraźnym podejrzeniu raka zmianę można od razu wyciąć w całości. Gdy obraz jest niejasny, najpierw pobiera się wycinek [NIO 2024]. Jak wygląda taki zabieg na owłosionej skórze, czy trzeba golić włosy i ile czeka się na wynik, opisujemy w artykule Biopsja skóry głowy.

Wynik powinien zawierać podtyp raka, jego wymiar, głębokość naciekania w milimetrach, stan marginesów oraz informację o naciekaniu nerwów i naczyń [NIO 2024]. Jeśli lekarz podejrzewa głęboki naciek, zajęcie kości, nerwów lub węzłów chłonnych, zleca tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, a powiększony węzeł chłonny bada się biopsją cienkoigłową [NIO 2024].

Leczenie raka płaskonabłonkowego skóry głowy

Wycięcie chirurgiczne

Podstawową metodą leczenia jest wycięcie raka z oceną marginesów pod mikroskopem [NIO 2024; Stratigos i wsp. 2026, cz. 2]. Polskie wytyczne zalecają margines co najmniej 6 mm zdrowej skóry. Przy raku wysokiego ryzyka zalecają chirurgię mikrograficzną Mohsa, w której marginesy ocenia się jeszcze w trakcie operacji, a gdy nie jest dostępna — szerszy margines, około 10 mm [NIO 2024]. Metoda Mohsa nie jest w Polsce refundowana [NIO 2024]. Więcej piszemy o niej w artykule Operacja Mohsa.

Skóra głowy jest mało rozciągliwa, więc po wycięciu większego guza nie zawsze da się zszyć ranę bezpośrednio. Wtedy chirurg zamyka ją płatem przesuniętej skóry albo przeszczepem. Opisujemy to w artykule Przeszczep skóry po wycięciu nowotworu.

Radioterapia

Radioterapia jest alternatywą, gdy operacja jest przeciwwskazana, mogłaby dać nieakceptowalny efekt albo chory się na nią nie zgadza. Wytyczne zalecają jej rozważenie między innymi przy zmianach powyżej 2 cm na skórze owłosionej głowy, czole i uszach, gdy wycięcie zostawiłoby duży ubytek [NIO 2024]. W badaniach retrospektywnych pięcioletnia skuteczność radioterapii raka płaskonabłonkowego wynosiła 92,7% [NIO 2024]. Stosuje się ją też uzupełniająco po operacji, na przykład przy naciekaniu nerwów, niedoszczętnym wycięciu albo przerzutach w węzłach chłonnych [NIO 2024].

Leczenie zaawansowanego raka

U chorych z przerzutami lub z rakiem miejscowo zaawansowanym, którego nie da się wyciąć ani napromienić, lekiem z wyboru jest cemiplimab, czyli immunoterapia, w Polsce dostępna w programie lekowym [NIO 2024; Stratigos i wsp. 2026, cz. 2]. W badaniu II fazy obejmującym 193 chorych na zaawansowanego raka płaskonabłonkowego skóry, niekwalifikujących się do leczenia radykalnego, obiektywną odpowiedź na leczenie uzyskano u 46%, a dwa lata przeżyło 73% chorych [Rischin i wsp. 2021; NIO 2024]. Takie leczenie prowadzą ośrodki onkologiczne.

Czego nie robić

Wytyczne nie zalecają leczenia raka skóry metodami, które niszczą tkankę bez możliwości oceny marginesów, takimi jak łyżeczkowanie z elektrokoagulacją, laseroterapia, dermabrazja czy peeling chemiczny [NIO 2024]. Nie należy też samodzielnie zdrapywać strupa, przypalać zmiany ani stosować domowych sposobów. Podejrzana zmiana musi trafić do badania histopatologicznego.

Po leczeniu: kontrole i ochrona skóry głowy

Po wycięciu raka płaskonabłonkowego wytyczne zalecają [NIO 2024]:

• badanie całej skóry z dermatoskopią co 4–6 miesięcy przez 5 lat, a później co 6–12 miesięcy do końca życia; przy chorobie zaawansowanej kontrole są częstsze,
• samodzielne oglądanie skóry raz w miesiącu, także skóry głowy i węzłów chłonnych szyi,
• całoroczną ochronę przed słońcem z filtrem SPF 30–50+.

Na skórze głowy najprostszą ochroną jest nakrycie głowy z rondem. Europejskie wytyczne wymieniają wśród metod zapobiegania kolejnym rakom płaskonabłonkowym, oprócz ochrony przed słońcem, także doustny nikotynamid [Stratigos i wsp. 2026, cz. 1]. Czy jest on wskazany w konkretnym przypadku, ocenia lekarz. Badania omawiamy w artykule Nikotynamid a rak skóry.

Jak możemy pomóc?

• Ocena zmiany na skórze głowy. Podczas wideodermatoskopii lekarz ogląda zmiany w powiększeniu, także na owłosionej skórze głowy, i bada całą skórę. Badanie kosztuje 480 zł u dorosłych.
• Usunięcie podejrzanej zmiany z badaniem histopatologicznym. Zmiany podejrzane o raka wycinamy chirurgicznie i zawsze wysyłamy do badania histopatologicznego. Zmiana na głowie to szczególna lokalizacja: jej wycięcie kosztuje 680 zł, a badanie histopatologiczne 150 zł. Wizyta kontrolna ze zdjęciem szwów jest bezpłatna. Dokładną wycenę lekarz podaje przed zabiegiem. Duże guzy lub zmiany podejrzane o głębokie naciekanie lekarz kieruje do leczenia w ośrodku onkologicznym.
• Dalsze kroki po wyniku. Gdy wynik potwierdzi nowotwór złośliwy, lekarz omawia dalsze postępowanie zgodnie z wytycznymi, a gdy to potrzebne, organizujemy konsultację onkologiczną. Z dalszymi krokami nie zostajesz sam.

Aktualne ceny znajdziesz w cenniku.

Najczęstsze pytania

Jak wygląda początek raka płaskonabłonkowego?

Najczęściej jak szorstka, łuszcząca się plamka lub grudka, która nie znika, a potem grubieje, twardnieje i rośnie. Na skórze głowy rak często rozwija się w miejscu rogowacenia słonecznego, czyli suchych, szorstkich ognisk na łysiejącej skórze. Sygnałem ostrzegawczym jest zmiana, która staje się tkliwa, pogrubiała, owrzodziała lub się powiększa, krwawi przy czesaniu albo pokrywa się strupem, który wciąż odpada i wraca.

Czy rak płaskonabłonkowy skóry jest groźny?

Jest nowotworem złośliwym, ale wykryty wcześnie zwykle daje się wyleczyć zabiegiem. W dużym badaniu ponad 980 chorych nawrót miejscowy wystąpił u 4,6%, przerzuty do węzłów chłonnych u 3,7%, a z powodu raka zmarło 2,1%. Ryzyko rośnie przy guzie od 2 cm, głębokim naciekaniu, niskim zróżnicowaniu, naciekaniu nerwów i obniżonej odporności. Na skórze głowy duże, zaniedbane guzy mogą naciekać okostną i kość czaszki.

Czy da się wyleczyć rak płaskonabłonkowy?

Tak, w większości przypadków. Podstawą jest wycięcie chirurgiczne z marginesem zdrowej skóry i oceną marginesów pod mikroskopem. Gdy operacja nie jest możliwa, stosuje się radioterapię. W zaawansowanym raku, którego nie da się usunąć ani napromienić, stosuje się immunoterapię, w Polsce dostępną w programie lekowym. Po leczeniu potrzebne są regularne kontrole, bo większość nawrotów pojawia się w pierwszych dwóch latach.

Jak długo można żyć z rakiem płaskonabłonkowym?

Większość chorych zostaje wyleczona zabiegiem: w dużym badaniu, w którym chorych obserwowano przez około 4 lata, z powodu raka płaskonabłonkowego skóry zmarło 2,1% z nich. Rokowanie pogarszają przerzuty do węzłów chłonnych i narządów odległych. Nawet wtedy leczenie bywa skuteczne: w badaniu immunoterapii zaawansowanego raka płaskonabłonkowego skóry dwa lata przeżyło około 73% chorych. O rokowaniu w konkretnym przypadku decyduje wynik badania histopatologicznego i stopień zaawansowania.

Czy rak płaskonabłonkowy skóry głowy daje przerzuty?

Może, choć zdarza się to rzadko. W irlandzkim badaniu 188 chorych z pierwotnym rakiem skóry głowy przerzuty stwierdzono u około 2% osób. Najczęściej, w około 80% przypadków według DermNet, przerzuty raka płaskonabłonkowego skóry pojawiają się w okolicznych węzłach chłonnych, w tym przypadku w węzłach głowy i szyi. Ryzyko rośnie przy dużym, głęboko naciekającym guzie, naciekaniu nerwów i obniżonej odporności. Dlatego po leczeniu lekarz bada także węzły chłonne głowy i szyi.

Czym różni się rak płaskonabłonkowy skóry głowy od raka płaskonabłonkowego głowy i szyi?

To dwie różne choroby. Rak płaskonabłonkowy skóry głowy rozwija się na skórze, głównie z powodu wieloletniego promieniowania UV, i zwykle jest widoczny gołym okiem. Rak płaskonabłonkowy głowy i szyi w znaczeniu onkologicznym to nowotwory błony śluzowej jamy ustnej, nosa, gardła i krtani. Mają inne przyczyny, inaczej się je rozpoznaje i leczy.

Podsumowanie

Rak płaskonabłonkowy skóry głowy to ten sam nowotwór co rak kolczystokomórkowy. Rozwija się głównie na łysiejącej, latami opalanej skórze starszych mężczyzn, często w miejscu rogowacenia słonecznego. Ma postać szorstkiego, łuszczącego się guzka, niegojącej się rany, krwawiącego strupa lub rogu skórnego. Ponieważ skóry głowy nie widać, bywa rozpoznawany dopiero wtedy, gdy ma kilka centymetrów. Wykryty wcześnie zwykle daje się wyleczyć wycięciem z odpowiednim marginesem. Każda zmiana na skórze głowy, która nie goi się przez kilka tygodni, rośnie lub krwawi, wymaga oceny lekarza i badania histopatologicznego.

Zobacz również

• Rak kolczystokomórkowy — objawy, zdjęcia, leczenie
• Rak płaskonabłonkowy skóry twarzy
• Rogowacenie słoneczne — zmiana przedrakowa
• Biopsja skóry głowy
• Czy rak skóry jest groźny?
• Solarium a nowotwory skóry